wtorek, 19 czerwca 2012

Pałac w Mysłakowicach


Pałac w Mysłakowicach (niem. Schloss Erdmannsdorf) – pochodzący z XVIII wieku pałac we wsi Mysłakowice.

Korpus pałacu założony na planie zbliżonym do prostokąta. Bryła pałacu urozmaicona ryzalitami, wykuszami. Obiekt przekryty płaskimi dachami. Elewacje gładko otynkowane, zwieńczone krenelażem z narożnymi wieżyczkami. W elewacji zachodniej oktagonalna wieża, po stronie południowo-zachodniej jednokondygnacyjna wielka jadalnia. Na detal architektoniczny składają się łuki Tudorów w obramieniach, krenelaże, wieżyczki. We wnętrzu zachowane do naszych czasów są częściowo ozdobne stropy, okładziny ścian i kamienna klatka schodowa. Ciekawostką jest sala balowa, która w założeniu przypominać miała z zewnątrz parostatek z rzeki Missisipi. Płaski dach sali miał być pokładem statku, z przodu tarasu dwa kominy, boczne wejścia to koła parostatku, a balkony nad tarasem to mostek kapitański.




Pałac w Karpnikach


Pałac w Karpnikach – pałac znajdujący się w dolnej części wsi Karpniki w powiecie jeleniogórskim.

Powstanie zamku w Karpnikach wiązane jest z fundacją księcia Bolesława IV lub Henryka Brodatego. Następnie jako właściciel Karpnik wymieniana jest w dokumentach rodzinaNebelschützów, która sprzedała wieś w 1389 roku Titze Schindzowi.


Budowla 3-kondygnacyjna, założona na planie czworoboku, z wewnętrznym dziedzińcem. Na elewacji południowej nad neogotyckim, ostrołukowym wejściem znajduje się pięcioboczny wykusz z trzema zdwojonymi oknami, zwieńczony krenelażem. Ze średniowiecznej budowli, tj. z czwartej ćwierci XV w., pozostała jedynie cylindryczna wieża i nieregularny trakt przybramny z wewnętrznymi ostrołukowymi portalami.


Widok na Skalnik


Pałac w Wojanowie


Pałac w Wojanowie - pałac w miejscowości Wojanów. Usytuowany po południowej stronie drogi z Jeleniej Góry do Janowic Wielkich.

Pałac w Wojanowie w źródłach pisanych po raz pierwszy pojawiają się XIII w. Miejscowość jako lenno rycerskie w 1281 należało Eberharda von Schildau. Około połowy XIV w. jako właściciela dóbr dokumenty wymieniają Hansa von Zedlitza.

Pałac posadowiony na wysokim cokole, przechodzącym w taras po stronie południowej. 3-kondygnacyjny z mezzaninem na planie zbliżonym do kwadratu z okrągłymi alkierzowymi wieżami, nakryty stromym dachem namiotowym.W elewacji ogrodowej rozległy taras z bocznymi schodami, skrajne naroża flankowane przez oranżerie. W elewacji frontowej zachował się dwudzielny portal zwieńczony fryzem, na którym umieszczono tarcze herbowe, obramienia okien w dolnej kondygnacji oraz wewnętrzny portal prowadzący do piwnicy. Korpus boniowany zwieńczony krenelażem.Wnętrze 2-traktowe i 3-dzielne. Znaczna część wyposażenia XIX w. pałacu uległa zniszczeniu w przeciągu lat powojennych i pożaru w 2002 r. Szczęśliwie zachowała się sala balowa z polichromią oraz ornamentalne malowidła sklepień z jednej z górnych kondygnacji wież.


Widok z pałacu na Sokolik i Krzyżną Górę

poniedziałek, 18 czerwca 2012

Stóg (Góry Izerskie)

Stóg (stosowana jest także nazwa Stóg Izerski odnosząca się jednak do osady, zlokalizowanej w miejscu schroniska], krótko po II wojnie światowej Kwarc, czes. Stoh, niem. Heufuder, 1105 m n.p.m.) – jeden z najwyższych szczytów Gór Izerskich.

Masyw Stogu zbudowany jest ze skał metamorficznych – gnejsów i granitognejsów z wkładkami amfibolitów należących do bloku karkonosko-izerskiego, a ściślej jego północno-zachodniej części - metamorfiku izerskiego.

Stóg porośnięty jest prawie w całości lasem świerkowym. Tuż pod szczytem (na wysokości 1060 m n.p.m.), na północnym zboczu znajduje się Schronisko PTTK na Stogu Izerskim.

Schronisko PTTK na Stogu Izerskim
Ośrodek Ski & Sun - kolej gondolowa
Maszt telekomunikacyjny
Widok na Smrek


Zamek Niesytno


Zamek Niesytno w Płoninie (niem. Nimmersath) – jeden z zamków znajdujących się na szlaku Zamków Piastowskich, położony na zachód od Bolkowa.

Po raz pierwszy zamek ten został wymieniony w 1432 r., w liście biskupa wrocławskiego Konrada Oleśnickiego do Wielkiego Mistrza Zakonu Krzyżackiego. Biskup donosi mistrzowi, iż należąca do rycerza Hayna von Czirna warownia została zajęta przez wyprawę mieszczan wrocławskich i świdnickich. Wydaje się, że budowla powstała niewiele wcześniej. Hipoteza o jej XIII-to wiecznej genezie jest mało prawdopodobna, a w grę wchodzi okres po 2 połowie XIV w.

 W 2012 roku rozpoczęły się prace przy odgruzowywaniu i rekonstrukcji budynku mieszkalnego na terenie zamku średniowiecznego

Widok z wieży zamkowej

Smrek (Góry Izerskie)


Smrek (1123 i 1124 m n.p.m.; cz. Smrk, niem. Tafelfichte) – szczyt na zachodnim krańcu Wysokiego Grzbietu Gór Izerskich. Ma dwa wierzchołki oddzielone ledwo zauważalną przełączką. Jest najwyższym szczytem czeskiej części Gór Izerskich.

Cały masyw zbudowany jest ze skał metamorficznych – gnejsów, należących do bloku karkonosko-izerskiego, a ściślej jego północno-zachodniej części - metamorfiku izerskiego.

Wierzchołek 1123 m n.p.m. leży na granicy polsko-czeskiej, w jego pobliżu znajdowało się turystyczne przejście graniczne Stóg Izerski-Smrk.

Wierzchołek 1124 m n.p.m. (smrk po czesku to świerk) leży po stronie czeskiej. W pobliżu szczytu stoi 20-metrowa, zbudowana w latach 2001-2003 (w miejsce starej z 1892) wieża widokowa, z której – przy dobrej widoczności – roztacza się rozległa panorama na Góry Łużyckie i czeską część Gór Izerskich (na południu i zachodzie), Pogórze Izerskie (na północy), polską część Gór Izerskich i Karkonosze (na wschodzie).

Na Smreku znajduje się także pomnik Theodora Körnera z 1909 r., upamiętniający pobyt niemieckiego poety na szczycie w 1809 r.

Droga na Smrek
Turystyczne przejście graniczne

pomnik niemieckiego poety Theodora Körnera
20 metrowa wieża widokowa na Smreku
Widok na Stóg Izerski  
Widok na Karkonosze
Widok na Jizere
Widok na czeskie miasta Hejnice i Nove Mesto