"Bukowa Kalenica" jest to leśny rezerwat przyrody o
pow. 27,96 ha. Obejmuje szczytowe partie Słonecznej i częściowo Kalenicy
oraz ich zbocza na ogół powyżej 700 m, jest to najwyżej położona partia lasów bukowych w Górach Sowich. Na terenie rezerwatu rośnie pierwotny skarłowaciały
las bukowy dolnego regla z zespołem Luzulo nemorosae-Fagetum. W
szczytowych partiach rosną buki, które ze względu na skalne podłoże,
wykształciły skarłowaciałe formy, w dolnych partiach rezerwatu rosną buki wraz z jaworami
przemieszane ze świerkiem tworzą piękny starodrze. Lasy
objęto ochroną już w 1949 roku ale formalnie rezerwat przyrody utworzono
w 1962 roku. Rezerwat utworzono głównie dla ochrony ścisłej stanowisk rzadkich gatunków roślin chronionych wawrzynka wilczełyko, lilii złotogłów oraz ciemiężycy zielonej.
„Gdy stoisz na dole, u stóp zbocza i patrzysz w górę, zadajesz pytanie; czy tam w ogóle da się wejść? i po co ktoś miałby to robić? ale kilka godzin później, gdy stoisz na szczycie i spoglądasz w dół, zapominasz o wszystkim, prócz tej jednej osoby, której obiecałeś, że wrócisz” Toni Kurz
czwartek, 26 lipca 2018
wtorek, 10 kwietnia 2018
Kościół św. Jana Chrzciciela w Legnicy
Kościół św. Jana Chrzciciela w Legnicy – barokowy kościół w Legnicy zbudowany w pierwszej połowie XVIII wieku.
Świątynia została zbudowana w latach 1714-1727 dla zakonu jezuitów w miejscu wcześniejszej gotyckiej świątyni, która pełniła kolejno funkcje kościoła klasztornego franciszkanów i kościoła zboru kalwińskiego w Legnicy.
Kościół stanowił w XVIII wieku część kompleksu zabudowań kolegium jezuickiego. Uległ poważnym zniszczeniom podczas katastrofy budowlanej w 1744 r. Odbudowany na początku XIX wieku służył jako świątynia parafii rzymskokatolickiej w Legnicy. Po II wojnie światowej przekazany wraz z przyległymi budynkami klasztornymi zakonowi franciszkanów. W 1966 r. kościół uległ uszkodzeniu na skutek pożaru. W latach 60. i 70. XX wieku gruntownie wyremontowany.
Świątynia została zbudowana w latach 1714-1727 dla zakonu jezuitów w miejscu wcześniejszej gotyckiej świątyni, która pełniła kolejno funkcje kościoła klasztornego franciszkanów i kościoła zboru kalwińskiego w Legnicy.
Kościół stanowił w XVIII wieku część kompleksu zabudowań kolegium jezuickiego. Uległ poważnym zniszczeniom podczas katastrofy budowlanej w 1744 r. Odbudowany na początku XIX wieku służył jako świątynia parafii rzymskokatolickiej w Legnicy. Po II wojnie światowej przekazany wraz z przyległymi budynkami klasztornymi zakonowi franciszkanów. W 1966 r. kościół uległ uszkodzeniu na skutek pożaru. W latach 60. i 70. XX wieku gruntownie wyremontowany.
poniedziałek, 19 lutego 2018
Muzeum Regionalne w Chojnowie
Muzeum Regionalne – placówka jest miejską jednostką organizacyjną. Jej siedzibą jest Zamek Piastowski w Chojnowie.
Początki muzealnictwa w Chojnowie sięgają 1906 roku, kiedy to powołano pierwsze muzeum. Jego otwarcie w Baszcie Tkaczy miało miejsce dwa lata później. W 1933 roku zbiory zostały przeniesione do Zamku Piastowskiego. Zbiory placówki nie przetrwały II wojny światowej, a ocalałe eksponaty przeniesiono do Muzeum Państwowego we Wrocławiu.
Reaktywacja chojnowskiego muzeum miała miejsce w latach 50. XX wieku. W 1957 roku przy chojnowskiej Miejskiej Radzie Narodowej powołano kierownictwo placówki. Ponowne otwarcie placówki miało miejsce w styczniu 1959 roku jako Muzeum Miejskiego (w 1975 roku przemianowane na Muzeum Regionalne. Muzealna ekspozycja została oparta głównie o depozyty Muzeum Państwowego we Wrocławiu oraz dary od osób prywatnych, instytucji i zakładów z całego regionu.
Reaktywacja chojnowskiego muzeum miała miejsce w latach 50. XX wieku. W 1957 roku przy chojnowskiej Miejskiej Radzie Narodowej powołano kierownictwo placówki. Ponowne otwarcie placówki miało miejsce w styczniu 1959 roku jako Muzeum Miejskiego (w 1975 roku przemianowane na Muzeum Regionalne. Muzealna ekspozycja została oparta głównie o depozyty Muzeum Państwowego we Wrocławiu oraz dary od osób prywatnych, instytucji i zakładów z całego regionu.
Aktualnie w muzeum w ramach wystaw stałych prezentowane są ekspozycje archeologiczne (pradzieje Ziemi Chojnowskiej, renesansowe kafle odkryte na zamku) oraz historyczne (dzieje miasta, dawne rzemiosła: ślusarstwo, kowalstwo, konwisarstwo oraz militariów (broń biała oraz palna). Ekspozycje uzupełniają zbiory sztuki (malarstwo, grafika), numizmatów, rękodzieła artystycznego oraz mebli. Placówka prezentuje wystawę sgraffito, pochodzących z dworu Schellendorfów z Zagrodna. Natomiast w ramach wystawy plenerowej (lapidarium) prezentowana jest kamieniarka nagrobna i ogrodowa oraz relikty zabudowań zamkowych.
| Broń biała |
| Śląskie konwisarstwo |
| Renesansowe kafle odkryte w trakcie badań archeologicznych prowadzonych na zamku w Chojnowie |
| Renesansowe sgraffita z dworu Schellendorfów w Zagrodnie |
| Pradzieje Ziemi Chojnowskiej. Wystawa archeologiczna |
| Historia Chojnowa |
| Dawne śląskie ślusarstwo i kowalstwo |
Subskrybuj:
Posty (Atom)























