niedziela, 7 października 2012

Święta Góra

Święta Góra (701 m n.p.m.) – wzniesienie w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Środkowych, w Górach Kamiennych, w Górach Kruczych.

Wzniesienie o podkreślonym kopulastym kształcie wyraźnie góruje nad Lubawką. Wznosi się w niewielkiej odległości na północny-zachód od wzniesienia Sołtysia, jako najwyższa kulminacja w północnej części Gór Kruczych. Wzniesienie zwieńcza krótkie ramie, odchodzące od głównego grzbietu w kierunku południowo-zachodnim, od którego oddzielone jest Przełęczą Pośródka. Wzniesienie ma kształt kopuły o stromo opadających zboczach i mniej stromym i wydłużonym wschodnim zboczu, które opada w stronę Przełęczy Pośródka. Położenie góry na południowo-zachodnim skraju części północnej Gór Kruczych, po wschodniej stronie Lubawki oraz kształt i wyraźna część szczytowa z masztem nadajnika czynią górę rozpoznawalną w terenie.

Góra zbudowana z odpornych, dolnopermskich skał wulkanicznych, głównie z trachybazaltów i trachyandezytów, oraz skał kwaśnych, ryolitów i brekcji ryolitowwych, w otoczeniu skał osadowych czerwonego spągowca. Wszystkie te utwory należą do zachodniego skrzydła niecki śródsudeckiej.

Cały szczyt i zbocza porasta rozległy las świerkowy regla dolnego, z domieszką innych gatunków drzew liściastych.

Całą górę oplata gęsta sieć dróg i ścieżek, z których część związana jest z kultowym charakterem terenu. Jedna ze stromych ścieżek pątniczych prowadzi z Lubawki na szczyt północno-zachodnim zboczem. Przy ścieżce znajduje się wiele zdewastowanych figur i kapliczek z XVII i XIX wieku. Największa kaplica znajduje się pod szczytem góry.

Szczyt góry stanowi punkt widokowy z panoramą na Bramę Lubawską, Karkonosze, okoliczne wzniesienia i najbliższą okolicę.

Zespół kapliczek i rzeźb świętych przy ścieżce nazwany jest Kalwarią.

Na części szczytowej wznosi się maszt przekaźnika RTV.

Droga na szczyt
Stok narciarski
Początek ścieżki Kalwarii
Widok na Lubawkę
Skałki w pobliżu szczytu
XVIII wieczne figurki
Widok na Bramę Lubawską
Ostatnie podejście
Szczyt
Maszt przekaźnika RTV
Widok na Góry Krucze

Krucza Skała

Krucza Skała (681 m n.p.m.) – wzniesienie w Sudetach Środkowych, w Górach Kamiennych, w środkowej części pasma Gór Kruczych

Wzniesienie o nieregularnym kształcie wyraźnie górujące od północno-wschodniej strony nad Kruczą Doliną. Wznosi się w niewielkiej odległości na południe od wzniesienia Święta Góra, jako niższa kulminacja w południowej części Gór Kruczych. Wzniesienie zwieńcza ramię odchodzące od głównego grzbietu w kierunku północnym. Wzniesienie ma nieregularny kształt, o stromo opadającym wschodnim i północnym zboczu, w które wcinają się małe dolinki. Południowo-wschodnie zbocze jest wydłużone i prawie poziome, które łagodnie przechodzi w zbocze wzniesienia Starzec. Południowo-zachodnie zbocze tworzy ponad 30-to metrowe urwisko skalne z ciekawą formą intruzji porfirowych, wciśniętych w skały osadowe ze środkowego permu. Położenie góry na północno-zachodnim skraju części południowej Gór Kruczych, po południowej stronie Świętej góry oraz kształt czynią górę rozpoznawalną w terenie.


Góra zbudowana z odpornych dolnopermskich skał wulkanicznych, głównie z trachybazaltów i trachyandezytów, oraz skał kwaśnych - ryolitów i brekcji ryolitowwych w otoczeniu skał osadowych czerwonego spągowca. Wszystkie te utwory należą do zachodniego skrzydła niecki śródsudeckiej.
Roślinność

Cały szczyt i zbocza porasta rozległy las świerkowy regla dolnego, z domieszką innych gatunków drzew liściastych. Na północno-wschodnim zboczu góry ulokowana jest skocznia narciarska, a niedaleko niej opuszczona kapliczka, stanowiąca część Kalwarii, która w przeszłości wybudowana była na północnym zboczu.
Inne

Postrzępione efektowne urwisko skalne na zachodnim zboczu tworzą Krucze Skały. Krajobrazowe zachodnie zbocze wzniesienia znajdują się na terenie rezerwatu przyrody Kruczy Kamień.

Droga na szczyt
Widok z trasy na Góry Krucze
Widok z trasy na Świętą Górę
Krucza Skała szczyt
Widok prawdopodobnie na Bramę Lubawską
Widok na pobliskie wzniesienia
Widok prawdopodobnie na Karkonosze




Skocznia narciarska

Skocznia narciarska na północnym stoku wzniesienia Krucza Skała została zbudowana w 1924 roku przez Niemców.
    Skocznia była częścią jednego z wielu budowanych w tamtym okresie ośrodków przygotowań olimpijskich reprezentacji Niemiec.
    Najważniejszymi zawodami na skoczni na Kruczej Skale w okresie międzywojennym były Mistrzostwa Dolnego Śląska rozegrane 21 stycznia 1931 r.



Bula
Wieża sędziowska
Próg skoczni
Rozbieg
Belka startowa