Teplickie Skały- rezerwat przyrody oraz część
składowa kompleksu.
Dzielą się na Skalski grzbiet, grzbiety Czapu, supich skał i Krawie góry,
następnie potem bardziej rozczłonkowane i rozległe platformy Bludisztie
(Labiryntu) i Rokliny, pomiędzy którymi rozciąga się Teplickie miasto skalne.
Przechodzi tędy ścieżka nauczna z możliwością obejrzenia ponad 70 formacji
skalnych. Teplickie skały są bardzo wyszukiwanym terenem przez alpinistów.
Przepiękny widok na Teplickie skały nastała się z grodu skalnego Stimen, z
którego do dziś dochowały się tylko niepozorne resztki. Na wierzch wieży
skalnej, gdzie kiedyś stał gród prowadzi zboczenie z ścieżki po przygotowanych
schodach.
„Gdy stoisz na dole, u stóp zbocza i patrzysz w górę, zadajesz pytanie; czy tam w ogóle da się wejść? i po co ktoś miałby to robić? ale kilka godzin później, gdy stoisz na szczycie i spoglądasz w dół, zapominasz o wszystkim, prócz tej jednej osoby, której obiecałeś, że wrócisz” Toni Kurz
wtorek, 11 września 2018
Supí koš
Supí koš - to wzgórze i formacja skalna w Narodowym Rezerwacie Przyrody Broumova . Skała na wysokości 702 m znajduje się w pobliżu górnej części kovalovej rokle i jest częścią grzbietu Broumovské stěny. Ze szczytu skały roztacza się dobry widok na okolicę.
| widok na Góry Kamienne |
| widok na Góry Sowie |
| widok na miejscowość Broumov |
| widok na Korune i Bożanowski Szpiczak |
| widok na Ostasz |
Kovářova rokle
Kovářova rokle (Kowarski Jar) - wąwóz skalny o ścianach wysokich do 100 metrów wrzynający się w południowe zbocza Broumovskich Sten nad wsią Hlavnov. Wąwóz składa się z dwóch części, przedzielonych szczelinową jaskinią Kovarna. Niższa – węższa i dłuższa, ma postać podłużnego kanionu, wyższa ma charakter bardziej rozgałęziony, a jej środkową część zajmuje podmokła łąka, otoczona malowniczymi formami piaskowca. Najlepszy ogląd skalnych rozpadlin górnej części Kowarskiego Jaru daje platforma widokowa zwana Skalnim Divadlem (Skalnym Teatrem)
| Mariánská jeskyně |
| Skalní divadlo |
Kaplica Czaszek
Kaplica Czaszek w Kudowie-Zdroju - kaplicę zbudował w latach 1776–1804 ksiądz Wacław Tomaszek (czes. Václav Tomášek), z pochodzenia Czech, proboszcz parafii w Czermnej. Pewnego dnia w 1776 r. w skarpie koło dzwonnicy w pobliżu kościoła ksiądz Tomaszek zauważył ludzkie czaszki i kości. Wezwał grabarza J. Langera i kościelnego J. Schmidta. Razem zaczęli wygrzebywać znajdujące się płytko pod ziemią szczątki. Nie spodziewali się, że natrafią na tak dużą ilość ludzkich kości. Były to kości ofiar wojen na ziemi kłodzkiej, prawdopodobnie z czasów wojny trzydziestoletniej, prusko-austriackiej i szerzących się po niej epidemiach cholery w XVII i XVIII w. oraz z wojny siedmioletniej (1756–1763). Ksiądz Tomaszek postanowił wydobyć wszystkie szczątki. Polecił grabarzowi i kościelnemu oczyścić, wybielić kości wraz z czaszkami i zgromadzić w kaplicy. Ten fakt oraz doznany wstrząs podczas zwiedzania w 1775 r. katakumb w Rzymie zrodził pomysł wybudowania kaplicy ossuarium. Budowę kaplicy wspomaganą przez Leopolda von Leslie rozpoczęto w 1776 r. Po wybudowaniu kaplicy ks. Tomaszek z grabarzem Langerem przez blisko 20 lat zbierali w rejonie Kudowy, Dusznik i Polanicy ludzkie szczątki i gromadzili je. Prace przy wystroju kaplicy trwały do 1804 r.
Subskrybuj:
Posty (Atom)