Rezerwat przyrody Kruczy Kamień

Rezerwat przyrody Kruczy Kamień został utworzony w 1954 roku. Jest to rezerwat przyrody nieożywionej o powierzchni 12,61 ha (akt powołujący podawał 10,21 ha). Został utworzony w celu zachowania ze względów naukowych, dydaktycznych i społecznych w stanie niezmienionym wzniesienia skalnego przedstawiającego ciekawą formę intruzji trachitu (porfiru) w skały osadowe powodującej metamorfizm kontaktowy. Ochroną rezerwatową objęta jest partia szczytowa góry Krucza Skała z jej południowym zboczem opadającym bardzo stromo kilkudziesięciometrowym urwiskiem do Kruczej Doliny (doliny potoku Raby). Znajdują się tu wysokie urwiska skalne dochodzące do 30 m. Najwyższy punkt rezerwatu stanowi Krucza Skała (681 m n.p.m.).

Mrowiniec

Mrowiniec  (niem. Ameisen Hügel ) (817 m n.p.m.) – wzniesienie w Sudetach Środkowych, w Górach Kamiennych, w części pasma Gór Kruczych. Gołota zbudowana jest z permskich tufów porfirowych (ryolitowych), należących do północnego skrzydła niecki śródsudeckiej. Wzniesienie porośnięte jest lasem świerkowym (monokultura świerkowa), miejscami zachowały się lasy mieszane lub liściaste.

Szeroka

Szeroka (niem. Der breite Berg, 842 m n.p.m.) – najwyższe wzniesienie w polskiej części Gór Kruczych (Góry Kamienne w Sudetach Środkowych).

Szeroka położona jest w południowej części pasma Gór Kruczych. Na północ (NNW) od szczytu leży Polska Góra, a na południe Głazica. Od północnej części masywu Szerokiej odchodzi ku wschodowi boczne ramię z Dziulcem, które niżej skręca ku północy i zakończone jest wierzchołkiem Bógdał. Drugie, krótsze ramię odchodzi od głównej kulminacji ku wschodowi.

Szczyt leży na granicy polsko-czeskiej. Wschodnie zbocza leżą w Polsce, zachodnie w Czechach.

Masyw zbudowany z permskich porfirów (trachitów), należących do utworów zachodniego skrzydła niecki śródsudeckiej.

Wzniesienie pokryte lasem świerkowym.  

Głazica

Głazica (niem. Stein Berg) – graniczny szczyt w południowej części Gór Kruczych, 798 m n.p.m. Głazica zbudowana jest z permskich tufów porfirowych (ryolitowych), należących do północnego skrzydła niecki śródsudeckiej. Wzniesienie porośnięte jest lasem świerkowym (monokultura świerkowa), miejscami zachowały się lasy mieszane lub liściaste. Na zachodnim zboczu znajduje sie  kopalnia odkrywkowa porfiru i diabazu. Pod wierzchołkiem Głazicy jest ukryty kamień graniczny z 1727 r., oddzielający posiadłości cystersów z Krzeszowa i jezuitów z Pragi.

Gołota

Gołota  (niem. Gölte-Berg ) (762 m n.p.m.) – wzniesienie w Sudetach Środkowych, w Górach Kamiennych, w części pasma Gór Kruczych. Gołota zbudowana jest z permskich tufów porfirowych (ryolitowych), należących do północnego skrzydła niecki śródsudeckiej. Wzniesienie porośnięte jest lasem świerkowym (monokultura świerkowa), miejscami zachowały się lasy mieszane lub liściaste.

Widok z okolic wzniesienia na Szeroką

Bezpośrednie okolice szczytu

Jeszcze tylko troszkę przez las bez szlaku

Mamy to:) Kopuła szczytowa