środa, 27 października 2021

Jedliniec

Jedliniec (735 m n.p.m.) - Szczyt w paśmie Rybnickiego Grzbiety w Górach Wałbrzyskich. Usytuowany jest pomiędzy Wawrzyniakiem na wsch. i Jałowcem na zach. Szczyt otrzymał swoją nazwę w 2004 r decyzją Rady Miasta Jedliny-Zdroju. Mimo, że znajduje się w odległości zaledwie 300 m od Jałowca, ale przypisany jest do Gór Wałbrzyskich. 

poniedziałek, 11 października 2021

Zamek Świny

Zamek Świny - Pierwsza wzmianka o grodzie, który był prawdopodobnie zlokalizowany w miejscu, gdzie stoi zamek, pochodzi już z 1108 roku z kroniki Cosmasa, w której wymieniany był pod nazwą Zvini in Polonia.  W 1155 roku w protekcyjnej bulli papieża Hadriana IV był wzmiankowany jako gród kasztelański Zpini. W XIII wieku utracił status kasztelani i przechodzi we władanie rycerskiego rodu Świnków (niem. Von Schweinichen), stąd też uchodzi za najstarszy zamek rycerski na terenie współczesnej Polski.

W miejsce drewnianych umocnień w połowie XIV w. Świnkowie wystawili z łamanego kamienia czterokondygnacyjną wieżę mieszkalno-obronną o bardzo masywnych 2,5-metrowych murach wraz z obwodowym wałem ziemno-drewnianym. Wieża o wymiarach 12 x 18 metrów była podpiwniczona i przykryta dwuspadowym dachem.

Z czasem zamek uległ sukcesywnej rozbudowie. Podejmowali ją kolejni przedstawiciele rodziny: Gunczel , Burgmann żyjący 110 lat, który zmarł nie ze starości, ale na zwyczajną grypę oraz jego syn, niemal równie długowieczny Johann. Ród von Schweinichen sławny był na Śląsku i w okolicznych ziemiach z powodu swojego umiłowania do nadużywania trunków oraz organizowania pijackich „turniejów”. Zgodnie z legendą to od tego rodu wywodzi się powiedzenie „pijany jak świnia”

Renesansowa przebudowa skupiła się na założeniu nowego dziedzińca oraz odnowieniu gotyckich budynków m.in. zaopatrując je w większe otwory okienne. Kolejna poważna rozbudowa zamku, która rozmyła jego dotychczasowy charakter i nadała mu piętno zamku-rezydencji, przeprowadzona została przez Johanna Sigismunda von Schweinichen (zm. 1664 r.), będącego pod urokiem sztuki włoskiej. Jako jeden z nielicznych nienaruszony przetrwał wojnę trzydziestoletnią, nie będąc ani razu oblegany. W czasie wojny siedmioletniej został w 1761 roku ograbiony przez rosyjskich żołnierzy, którzy rozbili i splądrowali nawet grobowce Świnków w pobliskim kościele zamkowym pw. Św. Mikołaja. Po tym budowla podupadła tak mocno, że od tego czasu stała opuszczona. Niezamieszkany szybko popadł w ruinę, a dzieła zniszczenia dopełnił huragan z 1848 roku i wielki pożar z roku 1876.

W 1905 roku ruiny zamku zostały przekazane przez hrabiego Stalisława Hoyosa w opiekę związku Heimatverein Bolkenhain. Mury odgruzowano, a wieżę mieszkalną w latach 30. przykryto dachem. Podczas II wojny Światowej zamek odkupiła III Rzesza. W 1942 znajdował się tu magazyn części lotniczych.


niedziela, 27 czerwca 2021

Włostowa

Włostowa (903 m n.p.m.) – wzniesienie w Sudetach Środkowych, w Górach Kamiennych.


Wzniesienie położone w północno-zachodniej części pasma Gór Suchych, około 3,7 km na południowy zachód od miejscowości Rybnica Leśna .

Jest to góra w kształcie stożka, o stromych zboczach, z kopulastą częścią szczytową w kształcie małego grzbietu, z wyraźnie zaznaczonymi dwoma małymi wzniesieniami szczytowymi. Zbocze północno-wschodnie, w części grzbietowej łagodnie opada, a po osiągnięciu około 25 m różnicy poziomu względem wierzchołka, przechodzi w zachodnie zbocze Kostrzyny (906 m n.p.m.). Poniżej szczytu u podnóża południowego zbocza na wysokości około 640 m n.p.m. oraz w części grzbietowej wzniesienia znajdują się grupy skałek.

Jest to wzniesienie zbudowane ze skał wylewnych - porfirów (trachitów), należących do północnego skrzydła niecki śródsudeckiej.

Wzniesienie w całości porośnięte jest lasem regla dolnego.

Leży na obszarze Parku Krajobrazowego Sudetów Wałbrzyskich. 

Kostrzyna

Kostrzyna (906 m n.p.m.) – wzniesienie w Sudetach Środkowych, w Górach Kamiennych.

Wzniesienie położone około 3,2 km na południowy zachód od miejscowości Rybnica Leśna w północno-zachodniej części pasma Gór Suchych.

Jest to wzniesienie o stromym północnym i południowym zboczu z małym stożkiem w części szczytowej z wyraźnie zaznaczonym wierzchołkiem. Zbocze wschodnie w części grzbietowej, stromo opada w dół, a po osiągnięciu około 50 m różnicy poziomu względem wierzchołka, przechodzi w zachodnie zbocze Suchawy (928 m n.p.m.), a zbocze zachodnie opada stromo o 25 m i przechodzi we wschodnie zbocze Włostowej (903m n.p.m.). Poniżej szczytu u podnóża północnego zbocza na wysokości około 800 m n.p.m. znajduje się Małpia Skałka.


Garbatka

Garbatka (niem. Hohe Stein lub Görbersdorfer Reichmacher) (797 m n.p.m.) – wzniesienie w Sudetach Środkowych, w Górach Kamiennych, w zachodniej części pasma Gór Suchych.

Garbatka położona jest na południe od miejscowości Sokołowsko, na pograniczu z Pasmem Lesistej, bocznym grzbiecie odchodzącym od Średniaka ku północnemu zachodowi.

Garbatka zbudowana jest z permskich tufów porfirowych (ryolitowych), należących do północnego skrzydła niecki śródsudeckiej.

Na północno-zachodnim zboczu występują charakterystyczne skałki zwane dawniej Hohe Stein.

Wzniesienie porośnięte jest lasem świerkowym regla dolnego.