niedziela, 3 sierpnia 2025

Kamieniołom Kamyki

Kamieniołom Kamyki - Historia kamieniołomu sięga początku XX wieku, kiedy to Wilhelm Blank rozpoczął wydobywanie melafiru w tej okolicy. Według źródeł, podczas II wojny światowej kamieniołom był zarządzany przez Niemców. W „Kamykach” ciężko pracowali więźniowie z podobozu AL Schötterwerk, podlegającego obozowi koncentracyjnemu Gross-Rossen.

„Kamyki” zamknięto w latach 70. ubiegłego wieku. Ogromny dół zalano i zarybiono. W okolicy wyznaczono szlak turystyczny, który wiedzie przez najpiękniejsze punkty wokół zalanego kamieniołomu i umożliwia zobaczenie zbiornika z góry. 

Szlak Jastrzębia Perć ma ok. 2 kilometry długości. Podczas wędrówki można natknąć się na kilka tablic informacyjnych, kilka punktów oferujących spektakularne widoki oraz ławki, na których można odpocząć i podziwiać krajobraz. Aby dotrzeć na sam szczyt, należy pokonać 200 kamiennych schodów. Trud wynagradza jednak wspaniała panorama – z góry widać nie tylko akwen, ale też Włodzicką Górę, Wielką Sowę, Gomólnik oraz Rogowiec.



Kamieniołom Świerki

Kamieniołom Świerki - wyrobisko górnicze Świerki położone jest w Świerkach, około 500 metrów od ostatnich zabudowań Świerków Górnych. Eksploatacja złoża melafiru Świerki została rozpoczęta jeszcze w okresie międzywojennym. W granicach złoża znajdują się dwa wyrobiska poeksploatacyjne Świerki I, w którym rekultywacja nastąpiła w wyniku sukcesji naturalnej oraz Świerki II, gdzie ekslploatację zakończono w maju 2012 r. Działalność górnicza prowadzona była na obszarze o powierzchni 40,48 ha. Wydobywany melafir wykorzystywano do produkcji kruszyw drogowych. Eksploatacja prowadzona była metodą odkrywkową, systemem ścianowym, w wyrobisku stokowo-wgłębnym. Występujące w złożu spękania tworzyły dogodne warunki do eksploatacji melafiru na kruszywo i kamień łamany. W 2014 roku prowadzono w wyrobisku działalność rekultywacyjną - założono wówczas rekultywację wodno-leśną (zatopienie wyrobiska).

Włodzicka Góra

Włodzicka Góra (niem. Königswalder Spitzberg) – szczyt (757 m n.p.m.) w Sudetach Środkowych, na Wzgórzach Włodzickich.

Góra wznosi się w postaci stromego, dość regularnego stożka, który w kierunku południowo-wschodnim przechodzi w długi, wyrównany grzbiet. Zbocza: zachodnie, północno-zachodnie i strome północno-wschodnie opadają w kierunku zakola Włodzicy. Wzniesienie zbudowane z utworów czerwonego spągowca, głównie piaskowców ciosowych i zlepieńców, w których ciągną się karbońskie piaskowce i zlepieńce.

Na szczycie znajduje się odbudowana przez Gminę Nowa Ruda w ramach programu „Polsko-Czeski Szlak Grzbietowy – Część Wschodnia” wieża widokowa, oficjalnie otwarta 19 października 2018 r. Taras widokowy mieści się na wysokości 15 m. Na zboczu góry znajdują się pozostałości obiektów do załadunku i transportu kamienia z pobliskiego kamieniołomu.