Kocioł Łomniczki (oficjalnie Kocioł pod Śnieżką[1]; niem. Melzergrund) – kocioł polodowcowy w Karkonoszach, najgłębszy (około 300 m) karkonoski kocioł pochodzenia lodowcowego, utworzony u podnóża Równi pod Śnieżką.
Kocioł ma kształt rozległej niszy, która podcina wschodnie zbocze Równi pod Śnieżką i północno-zachodnie zbocze Śnieżki. Wysokość ścian kotła wynosi 100 m. Dno kotła znajduje się na wysokości 1100-1150 m n.p.m. W zachodniej części kotła Jarem Łomniczki spada system kaskad na Łomniczce, tworząc Wodospad Łomniczki[2]. Jest to najdłuższy (300 m) ciąg kaskad w polskich Karkonoszach. W kotle brak moren czołowych, które prawdopodobnie zostały rozmyte przez wody Łomniczki. Najniższe moreny występują na wysokości 880-900 m n.p.m. Największy zasięg lodowca wynosił 2.000 m. Powstał w plejstocenie, prawdopodobnie w czasie ostatniego zlodowacenia (bałtyckiego).
Kocioł charakteryzuje się licznymi spływami gruzowymi, w 2011 r. były tam widoczne ślady 23 takich spływów.
Na ścianie kotła usytuowano symboliczny cmentarz ludzi związanych z Karkonoszami, którzy zginęli w górach.
Obszar kotła objęty jest ścisłą ochroną. Już w 1933 utworzono tu rezerwat przyrody.
„Gdy stoisz na dole, u stóp zbocza i patrzysz w górę, zadajesz pytanie; czy tam w ogóle da się wejść? i po co ktoś miałby to robić? ale kilka godzin później, gdy stoisz na szczycie i spoglądasz w dół, zapominasz o wszystkim, prócz tej jednej osoby, której obiecałeś, że wrócisz” Toni Kurz
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wodospad. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wodospad. Pokaż wszystkie posty
czwartek, 10 listopada 2022
Kocioł Łomniczki
piątek, 19 czerwca 2020
Wodospad Panczawy
Wodospad Panczawy (Pančavský vodopád) jest najwyższym wodospadem Karkonoszy - jego wysokość wynosi 148 metrów, a suma wszystkich kaskad dochodzi do 250 metrów. Jego wody uchodzą do rzeki Łaby. Wodospad położony jest po czeskiej stronie Karkonoszy, na zachodnim zboczu Łabskiego Dołu w Kotle Panczawy nad Doliną Łaby.
Labský důl 2
Labský důl, Łabski Kocioł, Dolina Łaby (niem. Elbgrund) – polodowcowa dolina górska długości 8 km, w Sudetach Zachodnich, w czeskiej części pasma Karkonoszy.
Charakteryzuje się stromymi skalnymi ścianami dochodzącymi do 300 m
wysokości, po których spływają źródliskowe cieki Łaby, tworząc długie
ciągi kaskad i wodospadów. Dolina rozpoczyna się północnym zachodzie
wysokim 20-metrowym Łabskim Wodospadem (Labský vodopad). Całkowita
wysokość kaskad wynosi 50 m. Poniżej wodospadu rozciąga się Łabski Wąwóz
(Labská rokle), otoczony skalistymi ścianami. Następnie dolina
rozszerza się i skręca na południe. Jej wschodnie zbocze jest strome,
sterczą z niego pojedyncze skały i grzędy skalne. Zbocze zachodnie jest
bardzo strome, skaliste. Znajduje się tu Naworski Kocioł (Navorská jáma)
i Kocioł Panczawy (Pančavská jáma). W Kotle Panczawy znajduje się
Pančavský vodopád (Wodospad Panczawy) o wysokości 148 m – najwyższy
wodospad Karkonoszy oraz Czech. Całkowita wysokość wszystkich kaskad
Panczawskiego Wodospadu wynosi 250 m. Teren obfituje w mutony i wygłady
lodowcowe.
czwartek, 7 maja 2020
Dolina Jodłówki
Dolina Jodłówki - tuż nad Borowicami tworzy zalesiony jar, środkiem którego płynie wartko Jodłówka. Na tym odcinku, ten górski potok przedziera się przez koryto złożone z granitowych bloków niekiedy dość sporych rozmiarów. Na wysokości ok. (800m n.p.m.) znajduje się ciąg kaskad oraz mało znany Wodospad Jodłówki.
Subskrybuj:
Posty (Atom)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)