Centrum Edukacyjno-Turystyczne NATURUM

Centrum Edukacyjno-Turystyczne NATURUM w Rudzie Sułowskiej jest doskonałym miejscem na rozpoczęcie wycieczki po Stawach Milickich. W Naturum można znaleźć wszystko, co najbardziej charakteryzuje region Doliny Baryczy. Z tradycjami rybackimi zapoznać się można w Muzeum, gdzie prezentowane są dwie wystawy: SKANSEN – wystawa 106 eksponatów, głównie narzędzi i urządzeń związanych z gospodarką stawową, udostępnionych przez Muzeum Narodowe we Wrocławiu Oddział Muzeum Etnograficzne. DOM RYBAKA – wystawa eksponatów własnych Spółki prezentująca historię gospodarstwa rybackiego Stawy Milickie. Ryby słodkowodne zobaczyć można w budynku płuczki, a na specjalnym stawie pokazowym przewodnicy demonstrują techniki odłowowe. O lasach i łąkach Doliny Baryczy opowiada ścieżka zmysłów. W zwierzyńcu znajdują się zwierzęta hodowlane takie jak: owce, kozy, osły, koniki polskie, kucyki, kury, kaczki, gęsi i indyki. 

Gospoda 8 Ryb

Zwierzyniec

Ścieżka zmysłów

Płuczka

Muzeum Tradycji Rybactwa

Edukacyjny plac zabaw

Dom Rybaka

Stawy Milickie (Kompleks Ruda Sułowska)

Stawy Milickie – wielki zespół stawów rybnych (m.in. Krośnice, Potasznia, Radziądz, Ruda Sułowska i Stawno) położony doliny Baryczy, w okolicach Milicza i Żmigrodu.

Liczba stawów wynosi ponad 285, a ich łączna powierzchnia liczy ok. 77 km². Maksymalna głębokość wynosi 2,5 m.

Założone przez cystersów w XIII wieku, milickie stawy rybne są największym w Europie ośrodkiem hodowli karpia, również największym w Polsce rezerwatem przyrodniczym i jednym z cenniejszych ośrodków ornitologicznych w Europie. Część z akwenów wykorzystuje dawne niecki pozostałe po wydobyciu rudy darniowej.

Region stawów jest od 1963 roku rezerwatem ptactwa wodnego i błotnego. Odnotowuje się tu 276 gatunków, z czego 166 gatunków ma tu swoje tereny lęgowe (m.in. żuraw, łabędź niemy, gęś gęgawa, orlik krzykliwy, bielik, kania ruda i inne).

Rów Brzeziński

Staw Żabiniec Duży

Staw A

Staw Duża Grabówka

Rezerwat przyrody Bukowa Kalenica

"Bukowa Kalenica" jest to leśny rezerwat przyrody o pow. 27,96 ha. Obejmuje szczytowe partie Słonecznej i częściowo Kalenicy oraz ich zbocza na ogół powyżej 700 m, jest to najwyżej położona partia lasów bukowych w Górach Sowich. Na terenie rezerwatu rośnie pierwotny skarłowaciały las bukowy dolnego regla z zespołem Luzulo nemorosae-Fagetum. W szczytowych partiach rosną buki, które ze względu na skalne podłoże, wykształciły skarłowaciałe formy, w dolnych partiach rezerwatu rosną buki wraz z jaworami przemieszane ze świerkiem tworzą piękny starodrze.  Lasy objęto ochroną już w 1949 roku ale formalnie rezerwat przyrody utworzono w 1962 roku. Rezerwat utworzono głównie dla ochrony ścisłej stanowisk rzadkich gatunków roślin chronionych wawrzynka wilczełyko, lilii złotogłów oraz ciemiężycy zielonej.

Kościół św. Jana Chrzciciela w Legnicy

Kościół św. Jana Chrzciciela w Legnicy – barokowy kościół w Legnicy zbudowany w pierwszej połowie XVIII wieku.

Świątynia została zbudowana w latach 1714-1727 dla zakonu jezuitów w miejscu wcześniejszej gotyckiej świątyni, która pełniła kolejno funkcje kościoła klasztornego franciszkanów i kościoła zboru kalwińskiego w Legnicy.
Kościół stanowił w XVIII wieku część kompleksu zabudowań kolegium jezuickiego. Uległ poważnym zniszczeniom podczas katastrofy budowlanej w 1744 r. Odbudowany na początku XIX wieku służył jako świątynia parafii rzymskokatolickiej w Legnicy. Po II wojnie światowej przekazany wraz z przyległymi budynkami klasztornymi zakonowi franciszkanów. W 1966 r. kościół uległ uszkodzeniu na skutek pożaru. W latach 60. i 70. XX wieku gruntownie wyremontowany.