Kościół św. Jana Chrzciciela w Legnicy

Kościół św. Jana Chrzciciela w Legnicy – barokowy kościół w Legnicy zbudowany w pierwszej połowie XVIII wieku.

Świątynia została zbudowana w latach 1714-1727 dla zakonu jezuitów w miejscu wcześniejszej gotyckiej świątyni, która pełniła kolejno funkcje kościoła klasztornego franciszkanów i kościoła zboru kalwińskiego w Legnicy.
Kościół stanowił w XVIII wieku część kompleksu zabudowań kolegium jezuickiego. Uległ poważnym zniszczeniom podczas katastrofy budowlanej w 1744 r. Odbudowany na początku XIX wieku służył jako świątynia parafii rzymskokatolickiej w Legnicy. Po II wojnie światowej przekazany wraz z przyległymi budynkami klasztornymi zakonowi franciszkanów. W 1966 r. kościół uległ uszkodzeniu na skutek pożaru. W latach 60. i 70. XX wieku gruntownie wyremontowany.

Muzeum Regionalne w Chojnowie

Muzeum Regionalne – placówka jest miejską jednostką organizacyjną. Jej siedzibą jest Zamek Piastowski w Chojnowie.

     Początki muzealnictwa w Chojnowie sięgają 1906 roku, kiedy to powołano pierwsze muzeum. Jego otwarcie w Baszcie Tkaczy miało miejsce dwa lata później. W 1933 roku zbiory zostały przeniesione do Zamku Piastowskiego. Zbiory placówki nie przetrwały II wojny światowej, a ocalałe eksponaty przeniesiono do Muzeum Państwowego we Wrocławiu.
Reaktywacja chojnowskiego muzeum miała miejsce w latach 50. XX wieku. W 1957 roku przy chojnowskiej Miejskiej Radzie Narodowej powołano kierownictwo placówki. Ponowne otwarcie placówki miało miejsce w styczniu 1959 roku jako Muzeum Miejskiego (w 1975 roku przemianowane na Muzeum Regionalne. Muzealna ekspozycja została oparta głównie o depozyty Muzeum Państwowego we Wrocławiu oraz dary od osób prywatnych, instytucji i zakładów z całego regionu.

     Aktualnie w muzeum w ramach wystaw stałych prezentowane są ekspozycje archeologiczne (pradzieje Ziemi Chojnowskiej, renesansowe kafle odkryte na zamku) oraz historyczne (dzieje miasta, dawne rzemiosła: ślusarstwo, kowalstwo, konwisarstwo oraz militariów (broń biała oraz palna). Ekspozycje uzupełniają zbiory sztuki (malarstwo, grafika), numizmatów, rękodzieła artystycznego oraz mebli. Placówka prezentuje wystawę sgraffito, pochodzących z dworu Schellendorfów z Zagrodna. Natomiast w ramach wystawy plenerowej (lapidarium) prezentowana jest kamieniarka nagrobna i ogrodowa oraz relikty zabudowań zamkowych.

Broń biała

Śląskie konwisarstwo

Renesansowe kafle odkryte w trakcie badań archeologicznych prowadzonych na zamku w Chojnowie

Renesansowe sgraffita z dworu Schellendorfów w Zagrodnie

Pradzieje Ziemi Chojnowskiej. Wystawa archeologiczna

Historia Chojnowa

Dawne śląskie ślusarstwo i kowalstwo

Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Chojnowie

Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Chojnowie (do 1945 roku Najświętszej Maryi Panny, niem. Kirche der Heiligen Jungfrau Maria) - rzymskokatolicki kościół farny, dawniej ewangelicki, położony w Chojnowie.

   Jest średniowieczną gotycką budowlą typu bazylikowego, przez mieszkańców potocznie nazywana  Dużym Kościołem. Jest to największy tego typu obiekt w mieście oraz powiecie legnickim. Kościół położony jest w centralnej części Chojnowa. Architektura chojnowskiej fary zajmuje istotne miejsce pośród przykładów śląskiej szkoły budowlanej, wykształconej w ciągu XIV wieku, z pewnymi rysami architektury gotyckiej centralnej Polski. Zachodnia fasada oraz czworoboczna masywna wieża kościelna uznawane są za jeden ze znaków rozpoznawczych ziemi chojnowskiej. 
   Budowa początkowo drewnianego kościoła rozpoczęła się w XIV wieku. Do 1525 roku była to świątynia katolicka, która wraz z przejściem na luteranizm księcia legnickiego Fryderyka II przeszła w ręce protestantów. Po II wojnie światowej i przesiedleniu ludności zamieszkującej Dolny Śląsk, świątynia ponownie trafiła w ręce kościoła rzymskokatolickiego, przyjmując obecne wezwanie św. Piotra i Pawła.